roman kahramanı

Bu gun cok ozledigim ormandaydim.

unutmadan

şöyle az dönüp geriye baktım… telaşlandım. çünkü unutuyorum. hayatımı kaleme almam lazım. otobiyografi çalışmalarına biran önce başlamam lazım! 
ne tesadüfler, ne hikayeler, ne başarılar varmış meğerse. eğer unutursam? kimin umrunda!
ama şu sizi ilgilendirsin: hayallerinizi hayal olarak bırakmayın, yaşayın! 

<3

bi süre aklımla değil hislerimle hareket etmeye karar verdim. 

es tut mir leid, dass ich dich nicht so im stich lassen wollte…

yarın sirke katılıp terk edesim var’

… çatılardan istanbul’u izlemek istiyorum, belki kanatlanırım’

war es zu schoen um wahr zu sein?

yüzün göğsüme yaslanmış
yeni daldın uykuya
şafak süzülürken odana
güneş düşmüş saçlarına

ilk defa bu sabah
paramparça hayatım bir bütün
sadece bir gece seninle eksizsizim

kalktım sesszice yanından
yeni güne karıştım
nefesin havada altın tozu
yabancıyım bu duyguya

ilk defa bu sabah
huzurlu sakin kayıp ruhum
dün gece hayata seninle yeniden doğdum

ey insan oğlu!

sen doğanın efendisi değil, bir parçasısın. 

More Information